Księgi wieczyste to rejestr publiczny, prezentujący status prawny nieruchomości. Umożliwia autorytatywnie ustalić, kto i jakie ma prawa do konkretnej nieruchomości. Istnienie ksiąg wieczystych działa w licznych systemach prawnych w Europie, choć oczywiście rozwiązania prawne są różne w poszczególnych państwach. Od 1991 roku księgi wieczyste są prowadzone przez wydziały ksiąg wieczystych w sądzie rejonowym według lokalizacji nieruchomości. Księga wieczysta zakłada się dla nieruchomości, a nie dla ludzi, czyli jedna osoba może być wskazana jako właściciel w wielu księgach wieczystych, z kolei jedno prawo własności winno być wykazane w tylko w jednej księdze wieczystej.
Ustrojem ksiąg wieczystych rządzi kilka zasad. Najważniejsze z nich to: jawność formalna oznaczająca, że każdy może w obecności pracownika sądu zapoznać się z treścią księgi wieczystej. Nie można zasłaniać się nieznajomością treści w księdze wieczystej. Dalej domniemanie zgodności ze stanem prawnym oznacza, że domniemywa się, że stan prawny widoczny w księdze wieczystej jest zgodny ze stanem faktycznym. Rękojmia wiary publicznej ksiąg wieczystych sygnalizuje, że w razie niezgodności między stanem prawnym ujawnionym w księdze wieczystej a faktycznym stanem prawnym treść księgi jest ważniejsza. Na koniec – pierwszeństwo praw wpisanych oznacza, że ograniczone prawa rzeczowe wpisane do ksiąg wieczystych mają pierwszeństwo przed identycznymi prawami, które nie są wpisane.